artık anladım,kaçış yok
ne hayalinden ne de anılardan
umut var artık,korku az çok
çıkarmalı artık kalbi sandıklardan

şimdi ortaköydeyim,o sarnıcın altında
iskeledeyim,el sallıyorum karaköy vapuruna
taksimdeyim bu akÅŸam iftarda
oradan sinemaya ne var ne yok vizyonda

kaçmıyorum artık istanbuldan
ne senden ne anılardan
bak buradayım tam karşında
uzat elini uzat bana
tutmak istiyorum,söz bu defa dostça…